Architect Cees Dam wil zijn mooiste werk nog gaan maken

Met het derde appartementengebouw aan de Oude Maas krijgt De Elementen definitief allure. Temeer omdat de architectuur van de hand is van één van de bekendste architecten van Nederland: Cees Dam. Achtenzeventig is hij inmiddels, maar schijnbaar onvermoeibaar bij zijn bureau Dam & Partners Architecten. “Ik ben nog volop in de weer. De architectuur is mijn leven. Maar ik doe het niet alleen hoor, ik doe het met mijn zoon Diederik en het hele team.”

Hij staat bekend als één van de weinige architecten in Nederland die gebouwen een rijke uitstraling mee weet te geven. Die reputatie is niet los te zien van de filosofie van Dam & Partners. “Wat voor ons doorslaggevend is dat we bouwen met de traditie van gisteren en die van morgen. We vergeten nooit dat er ook nog mensen moeten leven in gebouwen. Als je van je werk komt moet je het fijn vinden om weer naar huis te gaan. Dan moet je trots kunnen zeggen: kijk, daar woon ik nu.” 

Er is één gebouw van Cees Dam dat iedereen kent: de Stopera. Maar op veel meer prominente plekken in Nederland liet hij zijn sporen na. “Ach, elke plek op de wereld is goed. Projectontwikkelaars hebben het ook altijd over A-locaties. Ik niet. Weet je wat de kunst is? Om van een C-locatie een A-locatie te maken door de kwaliteit van een gebouw.”

Uitgangspunten

In ieder geval lag die A-locatie er in Spijkenisse. “Het is bijna een dromerige plek,aa n het water. Het gebouw heeft daardoor een bijna mediterraan accent gekregen. 

De toren staat prachtig op de zon georiënteerd, je hebt naar alle kanten toe een schitterend uitzicht.Maar het gaat niet alleen maar om de huid, de buitenkant van het gebouw. Het gaat er vooral om hoe het binnen is. En dat is hier in harmonie.”

Zijn gedrevenheid is opvallend. Zeker op een leeftijd waarop collega-architecten allang tevreden achterom zouden kijken. Zijn er projecten waarop Cees Dam met meer dan gemiddelde trots terugkijkt? “Natuurlijk zijn er dingen die interessant zijn. Maar we hebben zoveel gedaan in de afgelopen jaren. Ik praat ook niet over ‘trots’ zijn. Ik gebruik liever het Vlaamse woord fier. Dat geeft het beter aan. Maar ik heb het gevoel dat ik mijn mooiste werk nog moet gaan maken. Ik ga nu pas door krijgen hoe alles in elkaar zit.”